De 5 talen van de liefde van kerkgangers

geplaatst in: Artikeltje | 0

Een column voor het blad Dienst

 

Je kent het boekje ‘De 5 talen van de Liefde’ vast wel. Het wordt gepresenteerd als ‘lees dit boekje en al je (huwelijks)problemen verdwijnen als sneeuw voor de zon’, of een soortgelijk cliché. Je hebt natuurlijk ook alle varianten op het boekje: de liefdestalen van kinderen, tieners, singles, docenten en – echt waar! – van werknemers. De volgende editie zal waarschijnlijk de 5 talen van de liefde van huisdieren zijn.

De sleutel tot geluk

Zonder gekheid, het idee erachter is zo slecht niet. Het punt van het boek is dat de verschillende vormen van het uiten van liefde voor communicatiemisstanden kunnen zorgen En dat we onze manier van liefde tonen, moeten aansluiten op elkaar. Goed punt. Ik denk alleen niet dat dit dé oplossing is voor het onbegrip van de mensheid en de sleutel tot geluk.

Maar je hebt dus ‘de 5 talen’. Er zijn mensen die vaak positieve dingen zeggen en je zo willen laten blijken dat ze je graag mogen. Je hebt de mensen die lieve dingen voor je doen of je hebt mensen die je vriendelijke cadeautjes geven als blijk van hun waardering. Je hebt mensen die graag tijd met je doorbrengen en je hebt mensen die je graag en heel goed bedoeld knuffelen.

Een nieuwe taal leren

Het doel als zendeling is dat je Gods liefde wilt overbrengen. De eerste stap is meestal een andere taal leren, dat kost heel wat tijd en moeite. Daarna moet je de boodschap leren overbrengen op een manier die aansluit bij de context. Maar het is niet genoeg – helaas – om te preken vanaf een veilige afstand. Het allerbelangrijkste om Gods liefde te communiceren zijn echte, oprechte relaties.

Wil je mensen laten weten dat God van ze houdt, dan moet jíj laten blijken dat je van ze houdt. En dat doe je – jawel – door de juiste liefdestaal te spreken. Hier in Bolivia is het bijvoorbeeld cultureel belangrijk om tijd met elkaar door te brengen en daar komen vaak spelletjes bij kijken. Mijn diepgewortelde aversie tegen spelletjes heb ik dus aan de kant gezet en nu speel ik er fanatiek op los. Oftewel, als zendeling moet je ook meertalig zijn als het gaat om het communiceren van liefde.

Allemaal een beetje zendeling

Wat dat betreft, zijn we niet allemaal een beetje een zendeling? Als wij in de kerk (en daarbuiten) aan de slag gaan dan moeten we ook meertalig zijn in het liefhebben. Je kunt wel rondlopen met een vriendelijk christelijke glimlach op je lippen en altijd positieve dingen zeggen. Maar afgezien van dat je toch snel fake overkomt, vrees ik dat niet iedereen zich daar even geliefd door voelt. Het communiceren van liefde is maatwerk.

Die editie miste nog, de 5 talen van de liefde van kerkgangers. Maar misschien hebben we daar geen boekje voor nodig.

kerkganger

Bewaren

Geef een antwoord