De vakantieclub – het verhaal

geplaatst in: Verhalen | 0

Voor drie weken de hele middag lang een onbekend aantal kinderen uit de buurt vermaken. We wisten niet waar we aan begonnen. We hadden van tevoren ook geen idee hoeveel kinderen we konden verwachten. We hadden gerekend op meer dan 10, anders is het zo weinig, en minder dan 30, anders zouden de klassen te vol zitten. We begonnen met 13 kinderen en eindigden met 29. Perfect.

We waren voorbereid op alle mogelijke onvoorziene calamiteiten, niet altijd even goed luisterende kinderen en we hadden de EHBO-doos aangevuld. Maar de club verliep zonder enige onverwachte incidenten of vervelende zaken waarvoor urgent ingrijpen nodig was. Het verliep allemaal heel vlot en soepel, de kinderen genoten en wij waren bekaf.

Het enige waar we niet op voorbereid waren was de aanwezigheid van een autistische jongen. Hij had het niet altijd even makkelijk en had praktische gezien constant een begeleider nodig. We hadden in de eerste evaluatie nog overwogen om te vragen of hij thuis kon blijven, maar we besloten dat het belangrijker was dat iedereen welkom was. Als iemand in de kerk niet welkom is, waar dan wel? Iedereen was bereid om een stapje extra (en vaak wel meer) te zetten zodat hij er ook bij kon zijn.

Er was nog zo’n typisch Boliviaanse iets, dat bijna niet valt onder de categorie “onverwacht”, het is meer zoiets als dat het regent, dat is lastig maar daar kun je weinig aan doen. De tweede week was er namelijk een volledige staking van het openbaar vervoer, inclusief blokkades. Gelukkig had dat geen enkele invloed op de club omdat de kinderen uit de buurt kwamen. Ook de medewerkers hadden de beschikking over een auto of brommer en ze konden zonder veel problemen komen. Behalve E. en F., twee van mijn studenten van het seminar die de Bijbelverhalen vertelden, zij kwamen te voet. Voor F. was dat met een goed half uur nog wel te doen, maar E. liep elke dag 2 uur heen én twee uur terug!

De laatste week belde de buurt-comité-voorzitter op, die vrijdag was er een buurt-jubileum in het park, of de kinderen van de club wilde komen zingen als koor. Dus de laatste vrijdagavond zong de groep op het podium hun kerstliedjes.

Maandagavond de 23e was de eindpresentatie waar we de kinderen hun werk van de afgelopen weken overhandigden. We reikten prijzen uit aan de kinderen met “asistencia perfecta,” en aan de winnaars van de bijbelverzenopzegwedstrijd. De kinderen zongen uit volle borst en tweestemmig hun liederen in koor. Als waardige afsluiting had de oudere-dameskring warme chocolademelk en buñelos (appelflappen zonder appel) klaar staan.

Het was een groot succes!

Geef een antwoord