Doktersbezoekje

geplaatst in: Het Boliviaanse leven | 0

Er zijn van die culturele ervaringen die ik best wil missen. ’s Ochtends heel vroeg in de rij gaan staan om een nummertje te kunnen trekken om een arts te kunnen zien, is een van die ervaringen. Normaal gesproken zoeken we daarom artsen uit waarbij je een afspraak kunt maken. Dat zijn doorgaans privéklinieken, die zijn iets duurder maar meestal beter dan de publieke klinieken. Dat betekent niet noodzakelijkerwijs dat je niet hoeft te wachten en op het tijdstip van de afspraak geholpen wordt, maar het is beter dan heel vroeg een nummertje te moeten trekken.

Dit keer moesten we met A. naar een kinder-dermatoloog. Daar is er maar één van in de stad en zij werkt alleen in publieke ziekenhuizen. De publieke gezondheidszorg is goedkoop, maar heeft niet de beste reputatie en je kunt er geen afspraken maken. Omdat er maar een beperkt aantal plaatsen zijn moet je op tijd komen om kans te maken op een plekje.

Diego vertrok om 5 uur zodat hij om half 6 voor de deur van het kinderziekenhuis in de rij kon wachten tot om 7 uur de deur opengaat zodat hij een nummertje kon trekken zodat we een afspraak konden maken voor een dokter die vanaf half 9 patiënten ontvangt. Ik zou om 8 uur met A. komen zodat we ook op tijd langs de verpleegpost konden voor het wegen en meten. Daarna ging Diego door naar zijn werk en ik bleef wachten tot de dokter zou komen en we aan de beurt zouden zijn.

Om half 6 ’s ochtends was Diego nummer 14 in de rij. Tegen 7 uur stond de straat vol met een lange rij wachtenden. Sommigen onder hen waren vaders, zoals Diego, die een nummertje trokken en dan wachten op de moeders met hun kinderen. Maar de meesten onder hen waren moeders met hun zieke kinderen die dik ingepakt waren tegen de kou.

Sommige artsen waren heel snel besproken en de ouders die te laat in de rij stonden moeten terug naar huis om het de volgende dag weer te proberen, dit keer iets vroeger.

Wij hadden geluk en waren als tweede aan de beurt voor onze dokter.

 

wachtzaal
Dit was de eerste wachtruimte om een afspraak te kunnen maken toen ik om 8 uur binnenkwam. Helaas had Diego geen camera bij zich om eerder ook foto’s te maken. ’s Ochtends zo vroeg denk je daar nog niet aan.

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Geef een antwoord