Het verhaal van een bank

geplaatst in: Het Boliviaanse leven | 0

Een alledaags verhaal over wat te doen als je bank aan vervanging toe is.

 

De oude bank in gebruik
De oude bank in gebruik

We waren onze bank zat. We hadden een hoekbank van twee elementen die nooit tegen elkaar bleven staan en de kussens waren doorgezakt en gleden constant van hun plek. Toen we in een poging de bank wat op te knappen de kussens wasten, kwam er een vieze glasvezelachtige pluis af die daarna aan onze kleren bleef plakken. Dat was de druppel. We besloten dat het tijd was voor wat anders.

De Nederlandse aanpak zou zijn om de bank op Marktplaats te zetten en er zo nog wat centen voor te vangen, dan naar de Ikea te gaan en een economische en vooral kindvriendelijke bank uit te zoeken.

Helaas. Een Ikea hier in Bolivia zou het leven een stuk eenvoudiger maken, maar dat is voorlopig nog een utopie. Wat betreft meubels kopen heb je grofweg heb je twee opties hier. Ofwel ga je naar een dure en fancy winkel waar je een paar duizend dollar neertelt voor een geïmporteerde bank, ofwel ga je naar de markt waar je voor een paar honderd dollar een gammel en scheef in elkaar gezet exemplaar kan vinden. Dat geldt niet alleen voor een bank maar eigenlijk voor willekeurig welk meubelstuk dan ook. Als geen van beide opties handig is kun je in het geval van een bank, ook opteren om je oude bank te laten “herstofferen”.

Wij kozen voor de laatste optie. De vader van een Boliviaanse collega van Diego bleek een herstofferder te zijn dus we vroegen of hij ons kon helpen. Na twee weken lang overlegt te hebben over de prijs en de stof haalde hij de bank begin augustus op. Half september zou de bank klaar zijn (ik rekende in mijn achterhoofd al met eind september, begin oktober). De stof zou vervangen worden, het schuim van de kussens zou vervangen worden, en de twee elementen zou hij ombouwen tot twee losse banken.

Een van de nieuwe bankjes
Een van de nieuwe bankjes

In de tussentijd leefden we op Arabische stijl met kussens op de grond. Na de verwachte vertraging schoot het nog altijd niet op. Met mijn dikke buik koste het me elke keer meer moeite om op te staan van de vloer, en ik begon de bank serieus te missen. Ook met bezoek was het bankloze bestaan een beetje ongemakkelijk. Ik weet weer waarom we een bank hebben.

Begin november hadden we eindelijk onze bank terug. Het heeft even geduurd, maar onze gare bank is onherkenbaar getransformeerd in twee leuke losse bankjes die zo goed als nieuw zijn. Nog elke dag plof ik met genoegen op onze bank.

 

Geef een antwoord