Orale communicatie & doctrine

geplaatst in: El Seminario, Verhalen | 0

Momenteel ben ik me aan het voorbereiden op het komende semester. Een van de dingen die ik daarvoor doe is het lezen van verschillende boeken over orale communicatie (de voorkeur voor het opnemen van informatie op een orale wijze in tegenstelling tot print communication: het opnemen van informatie door middel van lezen). Het is wat ironisch dat ik daarover lees, maar ik heb dan ook beslist een voorkeur voor print communication.

Het boek dat ik nu aan het lezen ben is “Telling God’s Stories with Power” van Paul F. Koehler. Alleen de marges van de inleiding staan al vol met aantekeningen en ideeën.

Hier een citaat:

[icon icon=icon-quote-left size=14px color=#000 ] After finishing high school, Bhibuti attended Bible College for two years to prepare for ministry. Now he was eager to preach the gospel to people in the villages of the interior of the country. But when he finally arrived at his station and began preaching, the unschooled villagers seemed baffled by his sermons. They puzzled over the theological terms he used; after a while they gave up understanding him. Some would come to the church for the singing and then slip out as soon as the sermon started.

However, their response changed dramatically when Bhituti started learning biblical storytelling. The same villagers who had been bored with his sermons listened delightedly to the stories he told them from the Bible. They found they could understand the spiritual themes and soon began growing in their Christian faith.

One church member told him, “Because you are telling us the stories, now we can understand everything. Before you were not telling the story, and we were not understanding anything. [icon icon=icon-quote-right size=14px color=#000 ]

Dit is herkenbaar omdat op het seminar een grote nadruk ligt op doctrine. De term “sana doctrina” wordt vaak gebruikt. Hetzelfde wat voor de preken van Bhituti geldt, gaat ook op voor het lesgeven. Te veel doctrine en moeilijke theologische termen bevordert het leerproces niet, is mijn ervaring. Het probleem is dat dit onderdeel is van het “verborgen curriculum”. Indirect leren de studenten dat het zo hoort, en dus doen ze dat na in hun preken.

Ik vrees alleen dat een te grote nadruk op de dogma’s niet gezond is. Zeker niet als daardoor andere zaken verloren raken, bijvoorbeeld de heilsgeschiedenis (=het grote verhaal van de Bijbel). Dogma’s kunnen dan ook het beste uitgelegd worden aan de hand van een Bijbelverhaal, en niet los daarvan (wat typisch is voor print communication).

Hoe ik deze inzichten kan toepassen in mijn lessen Filosofie is weer een andere vraag.

Geef een antwoord