Plagiaat

geplaatst in: El Seminario | 0

Voor het vak ethiek moeten mijn studenten een paper schrijven over een actueel ethisch probleem. Het nakijken van de eerste versie is vooral opzoeken van welke pagina’s ze alles gekopieerd hebben. Plagiaat is heel gewoon hier.

De eerste keer dat ik met plagiaat geconfronteerd werd was het eerste jaar toen ik vol goede moed en – achteraf gezien een beetje naïef misschien – de papers van filosofie ging nakijken. Ik was benieuwd wat ze ervan gemaakt hadden. Het eerste wat me opviel was dat de teksten erg formeel en hoogdravend geschreven waren, maar ik kon me nog best voorstellen dat mijn studenten zo schreven. Het meeste verdacht was dat ze grammaticaal gezien foutloos schreven.

Toen ik hiermee naar de leiding van het seminar stapte om te vragen wat ik moest doen, bleken er nog geen algemene richtlijnen te bestaan over hoe met plagiaat om te gaan. Ik was de eerste docent die dat had gemeld. Dat was de aanleiding om toch maar richtlijnen op te stellen.

Mijn studenten zijn wel zo up to date dat ze weten hoe ze informatie op het internet kunnen opzoeken en gebruiken, maar niet zo up to date dat ze bijvoorbeeld weten dat je met google op frases kunt zoeken. Ik ken ondertussen alle sites waar ze vaak van alles vandaan halen. Elke keer waarschuw ik hen er dan ook voor dat plagiaat ontdekken heel makkelijk is, maar veel verschil maakt het niet.

Deel van het probleem is simpelweg gemakzucht. Daar kan ik als docent weinig aan veranderen, behalve dan een ontmoedigingsbeleid voeren.

Deel van het probleem is gebrek aan kennis. Ze hebben op school nooit geleerd om informatie op te zoeken en daar uit te halen wat voor hen relevant is en dat in eigen woorden te formuleren, met een mooie voetnoot waarin ze de bron vermelden. Ze knippen en plakken daarom ook van alles wat totaal niets met de opdracht te maken heeft. Ik probeer altijd opdrachten te geven waar je niet voor kunt knippen en plakken, zoals eigen reflecties geven, maar voor sommige zaken ontkom je niet aan brongebruik.

Deel van het probleem is dat het delen van algemene informatie hier de grondslag is van de maatschappij. De kennis zit in de groep. Een voorbeeld is het openbaar vervoer. Er zijn honderden verschillende bussen, taxi’s en trufi’s die volgens vaste routes rijden. Maar er bestaat geen enkele kaart of bron met al deze routes. Dat is niet nodig, want de kennis van de routes zit veilig in de groep. Als je dus iets niet weet dan vraag je het de groep, en de groep geeft je antwoord.

Internet werkt volgens het zelfde principe: de kennis zit in de groep. Wil je iets weten dan tik je een zoekopdracht in en dan kun je antwoord vinden. Dat antwoord kopieer je en klaar. Zulke abstracte zaken als het schenden van intellectueel eigendom valt buiten het wereldbeeld van de meesten. Het probleem is in feite ook niet dat je informatie van een ander gebruikt, maar dat je het doet voorkomen of het je eigen werk is.

Hoe dan ook, morgenavond weet ik met welk thema ik de les kan beginnen.

Geef een antwoord