Voetgangers-zondag

geplaatst in: Het Boliviaanse leven | 1

Afgelopen zondag was het een speciale dag, vanaf 6 uur ’s ochtends tot 6 uur ’s avonds mochten er geen auto’s, motors of andere gemotoriseerde voertuigen door de stad rijden, want dan is de stad aan de voetgangers en de fietsers. Iedereen profiteert ervan om eropuit te trekken. Hele families gaan uit wandelen of halen hun fietsten onder het stof vandaan. Overal zijn activiteiten gaande, en het is één groot feest. Ik ben dol op deze dag, het is heerlijk relaxt en feestelijk.

Als kerk liggen we aan een grote doorgaande weg waar altijd veel fietsverkeer is op zulke dagen. Al een paar keer waren we als kerk aanwezig om onze buurtbewoners van dienst te zijn, zo ook gisteren. We deelden gratis water uit, want met de hitte en de ongebruikelijke inspanning is uitdroging een reel gevaar. We hadden stoelen klaarstaan zodat mensen even bij konden komen in de schaduw. Kinderen konden zich laten schminken en je kon je nagels laten lakken. Banden konden opgepompt worden en de jongens draaiden hun hand niet om voor een reparatie. Oftewel, we boden een kleine oase aan.

Dit jaar boden we ook gebed of een pastoraal gesprek aan. We wilden ons iets meer richten op evangelisatie. Dit liep veel beter dan we hadden verwacht, er waren heel wat mensen die op deze mooie dag met een schaduw boven het hoofd liepen.

Dit jaar hielp ik bij de EHBO. Niet dat ik een professional ben, maar schaafwonden schoonmaken, ontsmetten en een pleister opplakken gaat me nog wel af. Daarnaast waren er nog een boel blaren die aandacht nodig hadden en er was een jongentje met zijn voet tussen de spaken gekomen en zijn enkel was ontveld. Gewoon het feit dat er een plek was waar ze even terecht konden deed al veel.

Het mooiste was dat we een jongetje konden helpen die zijn ouders kwijt was geraakt. Achteraf bleek dat de ketting van de fiets van zijn vader er af was gevallen, en zoonlief was al te ver weg toen hij doorkreeg dat hij alleen was. Een politieman vroeg ons op hem te passen terwijl hij de ouders ging zoeken. Diego riep ondertussen via onze luidspreker het bericht om, met de vraag of de mensen het nieuws door wilden geven. Op die manier kwam het bericht bij de vader terecht en kon hij zijn zoon ophalen.

Diego had alles tot in de puntjes georganiseerd, en het resultaat mocht er zijn: het was een heel geslaagde dag.

 

 

 

Geef een antwoord